خوشنویس بی ادعا

سال ۱۳۷۹ درفرهنگسرای ارسباران (هنر) سرکلاس استادشیرازی خط یکی از بچه های کلاس رو دیدم ناخودآگاه خط ایشان مرابخود جذب کرد واز خط نازش به عظمتش پی بردم دوسال در کلاس استادشیرازی باهم بودیم .واون هر روز بهتر ازروزای گذشتش خط می نوشت آدمی بدون ادعا که فقط فکر کارخودش بود. اون بچه جنوبه وسالهاست درکرج وتهران زندگی می کنه درنمایشگاههای متعدد شرکت کرده . کتاب رباعیات خیام رو سالها پیش نوشته وبادوستان عزیز دیگری چون روشن ضمیر، الفت و پیروی یه گروهی درست کردند به نام همپاکه برگزاری چندتا نمایشگاه ازجمله فعالیتهای اوناست اون خوشنویس بی ادعا کسی نیست غیرازاحمدمازادی . احمددرچندین جشنواره مقام کسب کرده که ازجمله جشنواره  قرآن ، جشنواره مشق عشق و....

احمدمازادی امروز بسیار زیبا می نویسه وشاهد حرفای من خطهای قشنگ اونه .به امیدروزای بهتر برای احمدنازنین

 

ادامه نوشته

میرزا غلامرضا

این روزا فقط دارم خطوط قدما رو تماشا میکنم و پس ازماهها تحقیق بر روی آثار حضرت میرزاغلامرضا. میرحسین ترک ومیرزاکاظم فهمیدم که اینان چه آدمای بزرگی بودندفراتر اززمان خودشون . وامروز پس ازگذشت سالها از وفات این اساتیدنازنین هرکدام ازفطعاتشون حرفای زیادی برا گفتن دارن. بعضی ازماها فقط به شکل کلمات چسبیدیم غافل ازاینکه صفا درخوشنویسی رو بکلی فراموش کردیم همان صفایی که یکی از اصول اصلی خط وخوشنویسیه . ای کاش میرزا غلامرضایی در زمان حال داشتیم تا کمی درمحضرش زانوی ادب میزدیم واز صفای اون استفاده ها میبردیم .هر چند درزمانه مابزرگانی چون استادشیرازی و.. ..هستندامابایدقبول کردصفای باطن قدما چیز دیگریه.

استاد شیرازی ( ازگذشته تاحال )

ادامه نوشته